وقتی ضریح سبز نگاهت مقدس است
می بوسمت که چهره ماهت مقدس است
مردی دخیل بسته به گیسوی جاری ات
بس پیچ و تاب موی سیاهت مقدس است
گلواژه های روی لبت هدیه خداست
گلخنده های گاه به گاهت مقدس است
تو کعبه ای،تمام دلم در طواف توست
حتی طواف "خسته ی راهت" مقدس است
مریم ترین بهانه ، مسیحایی ام بکن
رویای جبرئیل ،گناهت مقدس است
در جای جای خانه ی تو معتکف شدم
هر جا تویی به حکم فقاهت مقدس است
#سینا_شکیبا
برچسب:
نویسنده: آبتین زارعیپور